Beden Emaneti ve Temizlik
Beden ve çevre temizliğini imanın ayrılmaz parçası görmek; bize emanet edilen sağlığa ve yaşama alanına özen göstermek.
الطُّهُورُ شَطْرُ الْإِيمَانِ، وَالْحَمْدُ لِلَّهِ تَمْلَأُ الْمِيزَانَ، وَسُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ تَمْلَآَنِ أَوْ تَمْلَأُ مَا بَيْنَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ
Temizlik imanın yarısıdır. 'Elhamdülillah' sözü mizanı doldurur. 'Sübhânallah ve'l-hamdülillah' sözleri ise göklerle yer arasını doldurur.
Kaynak: Müslim, Tahâret 1
Kendine bakmak, odanı ve bedenini temiz tutmak sadece estetik bir tercih değil, inancının ve öz saygının doğrudan yansımasıdır.
Depresif ruh halleri çoğu zaman insanı öz bakımını ihmal etmeye, dağınık ve sağlıksız bir ortamda yaşamaya iter. İslam, dış temizlikle iç arınmayı birleştirerek buna 'imanın yarısı' payesini verir. Bedenini, zihnini ve yaşam alanını kirden arındırmak, dağınık düşünceleri toparlamanın ve ruhen toparlanmanın ilk adımıdır.
إِنَّ لِجَسَدِكَ عَلَيْكَ حَقًّا، وَإِنَّ لِعَيْنِكَ عَلَيْكَ حَقًّا
Şüphesiz bedeninin senin üzerinde hakkı vardır, gözlerinin de senin üzerinde hakkı vardır.
Kaynak: Buhârî, Savm 55; Müslim, Sıyâm 182
Sabaha kadar ekran başında uykusuz kalmak, abur cuburla beslenip bedenini hırpalamak 'benim hayatım' diyerek geçiştirilemez; çünkü bedenin sana ait bir mülk değil, emanettir.
Peygamberimiz nafile ibadet için bile olsa uykusuz kalıp bedenini yıpratan sahabeyi uyararak dinin aşırılık değil, denge olduğunu göstermiştir. Bugün ise biz ibadet için değil, algoritmaların kölesi olduğumuz için gözlerimizin ve zihnimizin hakkını gasp ediyoruz. Uyku düzenine, sağlığına ve dinlenmene dikkat etmek dünyevi bir lüks değil, emanete hıyanet etmemektir.
الْإِيمَانُ بِضْعٌ وَسَبْعُونَ أَوْ بِضْعٌ وَسِتُّونَ شُعْبَةً، فَأَفْضَلُهَا قَوْلُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، وَأَدْنَاهَا إِمَاطَةُ الْأَذَى عَنِ الطَّرِيقِ
İman yetmiş küsur veya altmış küsur şubedir. En üstün derecesi 'Lâ ilâhe illallah' sözüdür; en sade basamağı ise yoldan insanlara rahatsızlık veren bir şeyi kaldırıp atmaktır.
Kaynak: Müslim, Îmân 58; Buhârî, Mezâlim 24
Ekolojik duyarlılık ve ortak yaşam alanlarına saygı, bir Müslüman için entelektüel bir hobi değil, doğrudan imanın sahadaki pratiğidir.
'Benden sonrası tufan' diyerek sokağa çöp atmak, ortak tuvaleti veya kampüsü kirli bırakmak iman şubelerinden birini koparmaktır. Tevhid inancı gibi en yüce hakikatle, yerdeki bir engeli veya çöpü kaldırmak aynı iman ağacının dalları sayılmıştır. Çevreye ve başkalarının konforuna gösterdiğin özen, içindeki inancın dış dünyadaki en somut kalitesidir.