Güzel Ahlak ve Hilm
İnsanlarla ilişkide nezaket, yumuşak huyluluk, öfkeyi yenmek ve kalp kırmamak.
لَيْسَ الشَّدِيدُ بِالصُّرَعَةِ، إِنَّمَا الشَّدِيدُ الَّذِي يَمْلِكُ نَفْسَهُ عِنْدَ الْغَضَبِ
Gerçek güçlü kişi, güreşte rakibini yenen değil; öfkelendiği anda kendisine hâkim olabilen kimsedir.
Kaynak: Buhârî, Edeb 76; Müslim, Birr 107
Asıl güç, başkalarını ezmekte değil, kendi öfkesini ve tepkilerini yönetebilmektedir.
Öfke anında aklı devreden çıkarmamak, hem kişinin kendi onurunu korur hem de telafisi zor kırgınlıkların önüne geçer.
لَا تَحْقِرَنَّ مِنَ الْمَعْرُوفِ شَيْئًا، وَلَوْ أَنْ تَلْقَى أَخَاكَ بِوَجْهٍ طَلْقٍ
Kardeşini güler yüzle karşılamak bile olsa, hiçbir iyiliği küçümseme.
Kaynak: Müslim, Birr 144
Büyük imkânlar beklemek yerine, elimizdeki en küçük nezaketi bile esirgememek gerekir.
İçten bir tebessüm ve sıcak bir selam, çoğu zaman uzun konuşmalardan daha fazla gönül alır.
مَا مِنْ شَيْءٍ أَثْقَلُ فِي مِيزَانِ الْمُؤْمِنِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مِنْ حُسْنِ الْخُلُقِ، وَإِنَّ اللَّهَ لَيُبْغِضُ الْفَاحِشَ الْبَذِيءَ
Kıyamet gününde müminin mizanında güzel ahlaktan daha ağır gelecek hiçbir şey yoktur. Şüphesiz Allah, kaba, çirkin ve edepsiz söz söyleyen kimselerden nefret eder.
Kaynak: Tirmizî, Birr 62; Ebû Dâvûd, Edeb 7
Karakter zarafeti ve nezaket, ahiret terazisinde amellerin en değerlisidir.
İbadetlerini titizlikle eda eden fakat insan ilişkilerinde kırıcı ve hoyrat davranan kimse, manevi sermayesini heba etmiş sayılır.