Gıybet ve Dilin Korunması
Dili yalandan, gıybetten, iftiradan ve boş sözden muhafaza ederek kalbi temiz tutmak.
مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَلْيَقُلْ خَيْرًا أَوْ لِيَصْمُتْ
Allah'a ve ahiret gününe iman eden kimse, ya hayır söylesin ya da sussun!
Kaynak: Buhârî, Rikâk 23; Müslim, Îmân 74
Sözün hayır getirmeyeceği yerde susmak, en büyük bilgelik ve selamettir.
Ağızdan çıkan her kelimenin bir sorumluluk taşıdığını idrak eden kimse, gereksiz konuşmalarla ne kendi vaktini ne de başkalarının huzurunu zedeler.
قِيلَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، مَا الْغِيبَةُ؟ قَالَ: «ذِكْرُكَ أَخَاكَ بِمَا يَكْرَهُ». قِيلَ: أَفَرَأَيْتَ إِنْ كَانَ فِي أَخِي مَا أَقُولُ؟ قَالَ: «إِنْ كَانَ فِيهِ مَا تَقُولُ فَقَدِ اغْتَبْتَهُ، وَإِنْ لَمْ يَكُنْ فِيهِ فَقَدْ بَهَتَّهُ»
'Gıybet nedir bilir misiniz?' diye soruldu. Sahabiler: 'Allah ve Resûlü daha iyi bilir' dediler. 'Kardeşini arkasından hoşlanmayacağı bir şeyle anmandır' buyurdu. 'Ya söylediğim şey onda varsa?' denilince: 'Eğer dediğin onda varsa gıybetini yapmış olursun; şayet yoksa ona iftira etmiş olursun!' buyurdu.
Kaynak: Müslim, Birr 70; Ebû Dâvûd, Edeb 35
Bir insanın gıyabında konuşmak, doğruluğuna bakılmaksızın kul hakkını çiğnemektir.
'Ama bu doğru' diyerek insanların kusurlarını ortaya dökmek gıybet günahını meşrulaştırmaz; bilakis toplumsal güveni kökünden dinamitler.
مَنْ يَضْمَنْ لِي مَا بَيْنَ لَحْيَيْهِ وَمَا بَيْنَ رِجْلَيْهِ أَضْمَنْ لَهُ الْجَنَّةَ
Kim bana iki çenesi arasındaki diline ve iki bacağı arasındaki iffetine sahip çıkacağına dair kefil olursa, ben de ona cennete kefil olurum.
Kaynak: Buhârî, Rikâk 23; Tirmizî, Zühd 61
İnsanın hüsranına sebep olan tehlikelerin başında dili ve şehveti gelir.
Dili kontrol altına almak, kalbi kötülüklerin istilasından korumanın ve ebedi kurtuluşa ermenin en sağlam teminatıdır.