Komşuluk Hukuku ve Nezaket
Birlikte yaşamanın gereği olarak komşuyu incitmemek, haklarına riayet etmek ve ihsanda bulunmak.
مَا زَالَ جِبْرِيلُ يُوصِينِي بِالْجَارِ حَتَّى ظَنَنْتُ أَنَّهُ سَيُوَرِّثُهُ
Cibrîl bana komşu hakkı üzerinde o kadar çok durup tavsiyelerde bulundu ki, neredeyse komşuyu komşuya mirasçı kılacak zannettim.
Kaynak: Buhârî, Edeb 28; Müslim, Birr 140
Komşuluk hukuku, toplumsal huzur ve emniyetin ilk ve en mühim kalesidir.
Yakın çevresiyle barışık ve güven içinde yaşayamayan bir kimsenin, genel cemiyete faydalı ve huzurlu bir fert olması imkânsızdır.
وَاللَّهِ لَا يُؤْمِنُ، وَاللَّهِ لَا يُؤْمِنُ، وَاللَّهِ لَا يُؤْمِنُ! قِيلَ: وَمَنْ يَا رَسُولَ اللَّهِ؟ قَالَ: «الَّذِي لَا يَأْمَنُ جَارُهُ بَوَائِقَهُ»
'Vallahi iman etmiş olmaz, vallahi iman etmiş olmaz, vallahi iman etmiş olmaz!' buyurdu. 'Kim ey Allah'ın Resûlü?' diye sorulunca: 'Komşusunun kendisinin kötülük ve hıyanetinden emin olmadığı kimsedir' dedi.
Kaynak: Buhârî, Edeb 29; Müslim, Îmân 73
İnancın doğruluğu, en yakınımızdakilerin bizden duyduğu emniyet hissiyle ölçülür.
Gürültüyle, sözle veya tavırla komşusuna eziyet eden ve ona huzursuzluk kaynağı olan kişi, kâmil imandan mahrum kalır.
يَا أَبَا ذَرٍّ، إِذَا طَبَخْتَ مَرَقَةً فَأَكْثِرْ مَاءَهَا، وَتَعَاهَدْ جِيرَانَكَ
Ey Ebû Zer! Çorba pişirdiğin zaman suyunu biraz fazla koy ve komşularını da gözetmeyi unutma!
Kaynak: Müslim, Birr 142
Paylaşmak için zengin olmayı beklemek gerekmez; eldeki küçük bir nimeti bölüşmek de sevgiyi yeşertir.
Komşunun kapısını bir tabak ikramla çalmak, aradaki mesafeleri kaldıran ve dayanışmayı pekiştiren samimi bir zarafettir.